Στὸ τεφτέρι...

ΤΕΦΤΕΡΙ (τὸ) [τοῦ τεφτεριοῦ]

ἐτυμολογία:

τεφτέρι/δεφτέρι< τουρκ. defter< μσν. διφθέριον <ἀρχ. διφθέρα

ποὺ σήμαινε στὰ ἀρχαῖα: 

α´) τὸ κατεργασμένο δέρμα

β´) τὸ κατεργασμένο δέρμα, ποὺ ἔχει ἐπιφάνει κατάλληλη γιὰ γραφὴ ἐπ᾿ αὐτῆς.

[διφθέρα<*διψ-τερα<δέφω=τρίβω, μαλακώνω, κατεργάζομαι]

ΚΑΥΛΟΣ... (!)

Καυλός = τὸ στελέχος τοῦ φυτοῦ ποὺ ἐξέχει ἀπὸ τὴν γή, ὁ κορμός τοῦ φυτοῦ.


Στὰ ἀρχαῖα: τὸ καλάμι ἢ σωληνοειδοῦς μορφῆς στέλεχος, λαβή ξίφους.


Ἐξ αὐτῆς τῆς λέξης καὶ οἱ νεοελληνικὲς λαϊκότροπες σεξουαλικὲς ἐκφράσεις, ὅπως:
καυλί, καύλα, καυλωνω, καυλιάρης κ.λπ.